Terapia integracji sensorycznej (SI) może przypominać swobodną zabawę, jednak jest to celowo zaplanowana, „naukowa” forma terapii. Poprzez odpowiednio dobrane aktywności układ nerwowy i mózg dziecka uczą się prawidłowego reagowania na bodźce zewnętrzne (dotyk, ruch, dźwięk, światło, zapach).
Atmosfera zabawy sprzyja zaangażowaniu dziecka, dzięki czemu terapia jest dla niego naturalna i przyjemna, a jednocześnie pozwala osiągać realne, stopniowe postępy w funkcjonowaniu.
Na terapię integracji sensorycznej – zarówno w formie stacjonarnej, jak i w formie programu stymulacyjnego do pracy w domu – przyjmowane są dzieci po wcześniejszej diagnozie przeprowadzonej w Stowarzyszenie SOLIS RADIUS.
Formy terapii
1. Zajęcia stacjonarne
Zajęcia odbywają się w specjalnie przystosowanym i wyposażonym gabinecie, od 2 do 4 razy w miesiącu (w zależności od indywidualnych potrzeb dziecka). Jedno spotkanie trwa 60 minut.
Terapia prowadzona jest przez wykwalifikowanego terapeutę integracji sensorycznej, a w przypadku dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu również przez terapeutę zachowań.
Podczas zajęć dziecko uczestniczy w indywidualnie dobranych aktywnościach ruchowych i zabawach, które stymulują poszczególne układy zmysłowe:
-
przedsionkowy (równowaga i ruch),
-
proprioceptywny (czucie głębokie),
-
dotykowy,
-
wzrokowy,
-
słuchowy,
-
węchowy.
Dzięki systematycznej pracy dziecko w naturalny sposób wyrównuje deficyty w zakresie przetwarzania bodźców sensorycznych. Stopień trudności zadań jest stopniowo zwiększany – tak, aby nie były one ani zbyt łatwe, ani zbyt trudne. Każde ćwiczenie powinno kończyć się sukcesem, co buduje motywację i poczucie sprawczości.
Terapeuta dostosowuje przebieg zajęć do możliwości i temperamentu dziecka – niektórym pozostawia więcej swobody w wyborze aktywności, innym proponuje ściśle zaplanowane zadania. Ważnym elementem terapii jest motywowanie dziecka do podejmowania wysiłku, również wtedy, gdy nowe doświadczenia wywołują niepewność czy lęk.
Zajęcia odbywają się w obecności rodzica, co pozwala lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i przenieść część oddziaływań do codziennego funkcjonowania w domu.
2. Indywidualny program stymulacyjny do pracy w domu
Drugą formą wsparcia jest indywidualnie opracowany program stymulacyjny – zestaw ćwiczeń przygotowany przez terapeutę SI na podstawie diagnozy.
Program przeznaczony jest do codziennej pracy rodzica z dzieckiem w warunkach domowych. Ćwiczenia są dostosowane do potrzeb i możliwości dziecka, a ich celem jest utrwalanie efektów terapii oraz systematyczne wspieranie rozwoju sensorycznego.